آغاز اجرای فونداسیون پلازای Z-11 ناویا

طراحی مکان و مکان‌سازی به نوعی که بتواند فضایی را برای انتخاب مکان به عنوان بستر رویدادهای انسانی کوچک یا بزرگ بسازد کار آسانی نیست؛ در بسیاری از موارد این انسان و خاطرات اوست که به مکان، فضا و هویت می‌بخشد به طوری که خاطره پناه گرفتن از باران زیر سایبان ورودی یک خانه، لزوما به دلیل توجه معمارانه در ساخت ورودی منزل برای چنین میزبانی‌ای از یک واقعه فردی نیست؛ اما خاطره این امر در ذهن فرد تا ابد ماندگار است و هویت و فضا را برای آن مکان به وجود خواهد آورد.

اما وقتی بناست مکانی از همان ابتدا، از مرحله اسکیس تا طراحی نهایی، به منظور خلق فضایی برای تعامل و میزبانی رویدادهای فردی و اجتماعی طراحی شود، یافتن ویژگی‌های خاص آن و اجرایی کردن آن‌ها، به خصوص با توجه به ویژگی‌های هر پروژه و به نسبت منطقه‌ای که پروژه در آن واقع شده است، اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند.

طراحی پلازاها در کالبد مجتمع‌های مسکونی به عنوان مکان‌هایی برای میزبانی از رویدادها و کنش‌های فردی و اجتماعی ساکنین، از همین گونه طراحی‌های معمارانه الهام می‌گیرد؛ موقعیتی از فضا مکان که در صورت طراحی درست مکان می‌تواند حادث شده و زمینه‌های مدامی برای خلق تجربه‌هایی از تعلق مکانی را دم به دم موجد شود.

از همین روست که ناویا در طراحی کالبدیش، سطحی وسیع از پلازا را در خود جای داده است؛ فضاهایی عمومی که با توجه به محصور نبودن مجتمع در حصارهای معمول مجتمع‌های مسکونی و همچنین چگونگی طراحی‌شان، ایجاد فضا مکان خلق خاطره و نوستاتلژی، در طی مسیر ایجاد رویدادهای فردی و جمعی در قلب فضای باز مجتمع در بین بلوک‌های مسکونی را محتمل ساخته است.

و امروز این رویای زیبا با آغاز اجرای فونداسیون پلازای Z-11 مابین بلوک‌های TA-14 و TE-15 در فاز اول ناویا در حال تحقق است؛ جایی که بر پایه رویاهای طراحی شده برای تحقق الگوی سکونت معاصر متناسب با زندگی در غرب تبریز، یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های بازآفرینی خلاق شهری کشور شکل یافته است.

* روابط عمومی شرکت سرمایه‌گذاری مسکن شمال‌غرب